Cem Yılmaz’ın Esprisine, Kadınların Bozulduğu Gibi Biz Kediler Bozulmadık.
Mırrrhabaaa…
Esmer Kedi CAFER
Yine patime kalemi aldım; yazıyorum.
Cem Yılmaz’ın son gösterisi CMXXIV’te, lince uğrayan “otuz sekiz yaş, ölmek üzere” denilen kadın lafını bir kenara koyalım. Orada zaten herkes ayağa kalkmıştı. Kimi bağlam aradı, kimi niyet okudu, kimi de “Buna gülünmez.” diyerek hayrete düştü. İnsanlar konuştu. Hem de fazlasıyla.
Annem, yazar Ülkü Gözen Stewart, bu konu üzerine düşüncelerini kendi köşe yazısında, “Cem Yılmaz’ın Bitmediği; Bir Espri, Bir Linç ve Bir Algı Meselesi İle Kanıtlanmıştır!” başlığı altında yazdı. Bu kez sahnede bir kadın yok. Bir kedi var. Cem ağabey, biz kediler için “Acayip bir hayvan.” diyor. “Evinde kedi olanlar bilir.” diye ekliyor. “Eve gidiyorsun; ‘Neredeydin bütün gece?’ diye sorgularcasına kedi sana bakıyor.” diyor. Sonra köpekle kıyaslıyor. “Köpek sevinir. Bir ödül görsün, bir mama koklasın; ‘Zıplayayım mı, döneyim mi, yuvarlanayım mı?’ diye sorar.” diyerek onay istediğini, takdir beklediğini vurguluyor.
Biz kediler öyle değilmişiz. Biz kedilerin umurunda değilmiş hiçbir şey. Ne aferin ne alkış ne ödül… Öyle patimizi yalarmışız. Afralı, tafralı. Kimseye oynadığımız yokmuş.
“Mama?” diye sorulduğunda da öyle bakıyormuşuz: “Hı… mama.” Ne sevinç ne minnet. Sadece farkındalık. Ve asıl tuhaflık tam burada başlıyor. Biz kedilere laf söyleniyor ama biz kediler konuşmuyoruz. Açıklama yapmıyoruz. “Bizi niye böyle anlattın?” demiyoruz. Sosyal medyada başlık açmıyor, linç başlatmıyoruz. Kedi mağduriyeti üretmiyoruz.
Çünkü kedi, insandan daha asil. Daha hazımlı. Daha mesafeli. Çünkü biz kediler, bizimle ilgili söylenen her şeyi üstümüze almıyoruz. Belki de asıl problem espriler değil. Belki problem, her cümleyi kendine yazan insan hâli. Kedi bunu yapmıyor. Kedi sadece bakıyor. Patisini yalıyor. Ve hayatına devam ediyor.
İnsan ise bazen kendisiyle ilgisi olmayan cümlelerde bile ayağa fırlıyor. Bazen başkası adına kırılıyor. Bazen kırılması gereken yerde susup, susması gereken yerde bağırıyor.
Otuz sekiz yaşında bir kadının ve otuz sekiz yaşındaki tüm kadınların adına konuşan sayısız kişi vardı. Şimdi biz kedilerin adına konuşmak isteyenler de çıkabilir. Ama hiçbir kedi buna cevap vermez.
Çünkü bazen bir espriyi anlamayan insan, anlamadığını kabul eden bir kediden daha çok gürültü çıkarıyor.