Sessiz Senfoni

Tuğçe VURAL

Korkuyor musunuz? 

Korkmalı mısınız?

İnsan neden ve ne zaman korkar?

Ben mi?

Ben korkuyorum...

Bence sizler de korkmaya başlamalısınız artık!

Savaş, sadece fiziki cephede olmaz, olmuyor!

Asıl savaş ruhsal cephede olmalı!

Bir nesil elden gidiyor ve dur diyemiyoruz!

Ben, bir öğretmenim. Öğretmen lisesi mezunuyum. Liseyi de sayarsak 8 sene öğretmenlik eğitimi aldım ve on sekiz yaşımdan bu yana öğrencilerim var. Ancak hiç bu kadar çaresiz ve umutsuz hissetmemiştim. Son zamanlarda öyle şeyler duyuyorum ve şahit oluyorum ki...

Geleceğin katilleri, sosyopatları, psikopatları ve istismarcıları sınıflarımızda derslere girip çıkıyor. Kendi çocukluğunuzu düşünün... Sizi bilmem ama biz, öğretmenlerimizden çekinirdik. Korktuğumuz için değil; sevdiğimiz ve saydığımız için! Bizler, öğretmenlerini ana babası gibi gören, ablası abisi yerine koyan, sayan, seven, haline tavrına dikkat eden çocuklardık.

Şimdiyse ÇOCUKLAR küfrediyorlar, öğretmenlerin bıyıkları çekilip videoya alınıyor, arkadaşları veya öğretmenleri ile ilgili fanteziler kuruyorlar, olay çıkarıyorlar, bıçaklıyorlar, öldürüyorlar!

Neden?

Nasıl?

Bu soruyu hiç sordunuz mu kendinize?

Bu sorum özellikle anne ve babalara... Seneler önce bir öğrencime “Daha sesli söyler misin şarkıyı?” dedim diye annesi okula gelip çocukların önünde üstüme yürümüştü. “Çocuğumun psikolojisi” diyerek... Siz, doğurdunuz! Biz, büyütüyoruz! Siz, genlerinizi verdiniz! Biz, emeklerimizi veriyoruz! Hatta inanmazsınız ama çoğumuz sizden daha çok düşünüyoruz çocuklarınızın psikolojisini! Düzgün, erdemli, ahlaklı, sevgi dolu olsunlar diye hepimizin çabası!

Sizler, bize doğru davranmadıkça, her fırsatta yüz yüze sakince konuşup anlaşmak dururken CİMER’e yazdıkça, evlerde öğretmenler hakkında çocuklarınızın yanında ileri geri konuştukça ve bir olay yaşandığında öğretmene güvenmeyip evladınıza hak verdikçe biz bu nesll kaybetmeye devam edeceğiz!

Kendinize gelin artık!

Kendimize gelelim artık!

Sevgiyle...