Bu fotoğraf yıllar önce Soma’ya açılış yapmak İçin gittiğimde gazeteci Yusuf Çınar ağabeyimin çektiği bir kare…

İşten işe, şehirden şehire yetişirken her gittiğim yerde müthiş izdihamlar yaşadım hep. Türkiye’nin dört bir yanında tek başıma bir ordu oldum. Öyle sosyal medya bu denli yoktu bile. İnsanlar bizleri TV ekranlarından, gazete sayfalarından takip ederdi. Her yerde de coşku vardı, sevinç vardı. Neredeyse çocukluğumdan beri de kameraların, sizlerin karşısındayım. Eğrisiyle doğrusuyla sizlerin karşısında büyüdüm ben. Çocukluktan ilk gençlik yılları ve şimdiki dönemlerime dek hep sizlerleyim.

Ünlü olmamak nedir belki de bilmedim ya da anımsamıyorum ama ünlü olmak da hiçbir zaman önemli olmadı benim için.

Şımartmadı da ayaklarımı da yerden kesmedi…

Olumlu yönleri olduğu gibi olumsuzlukları da zorlukları da oldu elbet…

Keza ünlü olmak İçin meslek sahibi olmadım, mesleğim ünlü olmayı gerektirdi.

Şöhret ateşten gömlek gibidir!

Yıllar boyu taşıması kolay değildir!

Giydiğim, taşıdığım en ağır elbise.

Öyle sosyal medyada takipçi satın alıp da video çekmeye de benzemez!

Yok y kuşağı yok z kuşağı yok gökkuşağı olarak da sınıflandırmaz kimseyi şöhret!

Şöhret taşımasını bilene çok yakışır.

Alkışlayana, destek verene, sevene de saygı ve ölçü yakışır.

Koronasız günlerde, en güzel, en coşkulu izdihamlarda yeniden buluşabilmek umuduyla hepinizi çok seviyorum.

*           *            *

Onlar benim çocuklarım…

Hayvanları seven ve onları ailesine katan insanlar bu duyguyu çok iyi bilirler. Onlarla konuşmak, vakit geçirmek, ilgilenmek, oyunlar oynamak, yemeklerini hazırlamak, aşılarını yaptırmak hatta onlar yalnız kalmasın diye kendi hayatından feragat etmek...

Nasıl ki kendi ırkımızdan olan çocuğa özen gösteriyorsak hayvan ırkından olana da aynı özeni gösteriyoruz.

Onların da duyguları var…

Sevildiklerini hissettiklerinde çok mutlu oluyorlar…

Şımarıyorlar…

Muzırlık yapıyorlar…

Zaman zaman kıskanıyorlar, küsüyorlar, yanlarından gittiğinizde üzülüyor, ağlıyor, içlerine kapanıyor, yolunuzu gözlüyorlar…

Hayvanların sevgisi bir başka geliyor bana…

Bazen soruyorum hangimiz daha insan diye…

Yoksa kavramlar mı karışmış birbirine…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.