İnsanlar betonlara ve bilgisayarlara kendilerini sıkıştırdıkları için yaşamayı, hayatın güzelliklerine dokunmayı unuttular…

Ve bu unutkanlık beraberinde içimizdeki sevginin yavaş yavaş tükenmesine de yol açtı. Çünkü insan girdiği kalıba göre şekil alıyor!

Kalıplardan sıyrıl, kaç, kurtar kendini…

Tabiatla içselleş!

Tabiata biat et!

Tüm güzellikler onda!

Seni yeniden insan yapar emin ol!

Yeter ki iste!

Betonlar, bilgisayarlar, cep telefonları sana öfke ve mekaniklik yüklüyor sen farkında olmadan ama bir çiçek, bir ağaç, bir orman, bir nehir, bir kuş sesi sana insan olduğunu ve yaşadığını, nefes aldığını anımsatacak.

İste, yaşa ve hisset!

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.