Çocukken ne isterdin?

Neler mutlu ederdi seni?

Oyuncaklarına sarılır mıydın örneğin?

Hatta oyuncak bebeğinin canı olduğunu, canının yanabileceğini düşünerek ağlar mıydın onu biri hoyratça bir kenara fırlattığında?

Koşar koşar sonra düşer miydin yere?

Dizlerin uf olur muydu?

Hatta o dizler belki de tüm çocukluğun boyunca pembe pembe miydi sürekli yaralanmaktan?

Bir çikolatayla unutur muydun tüm kötülükleri, acıları?

Ağladığında gözyaşlarınla burnundan akan sümük karışır mıydı birbirine?

Dinlediğin masallar hayal dünyanı nasıl etkilerdi mesela?

Büyüyünce ne olacaksın diye sorulduğunda, sen de mi doktor diyordun ya da öğretmen ya da polis birçok çocuk gibi?

Çiçeği incitmeden sevebiliyor muydun çocukken?

Ya da kedileri?

Utandığında yanakların kızarır mıydı?

Sevdiklerine sarılmanın verdiği güven duygusunu hissettin mi çocukken?

Bebeklerine isim koymuş muydun hiç?

Herkes iyiydi değil mi çocukken? Kötü nedir ne demektir bilmiyordun değil mi? Kin, nefret, öfke, dedikodu, fitne, fesat… Bu terimlerin hiçbiri yoktu değil mi lügatında?

Peki… Sen büyüdün… Ve neden kirlendi dünyan?

Unutma!

Çocukken ne ise şimdi de o olursun!

Ruhuna sahip çıkmak, onu beslemek senin elinde… Çocuklar güzeldir… Ama yetişkin olup çocuk ruhuna sahip olmak daha güzeldir. Çünkü sen şimdiki zamandasın.

Koru kendini!

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.